„Íþróttir hafa haldið mér gangandi í 80 ár“
Íþróttagarpurinn, smiðurinn og útfararstjórinn Þorbergur Þórðarson ætlar ekki að láta sig vanta á Landsmót UMFÍ 50+ í Eyjafjarðarsveit síðustu helgina í júní. Hann kom á fyrsta mótið árið 2017 og hefur mætt árlega síðan þá.
Þorbergur hefur alla tíð verið öflugur íþróttamaður og hefur bæði æft og keppt í nokkrum íþróttagreinum í gegnum tíðina. Hann fagnaði 88 ára afmæli í gær og fer eftir ráðum læknis síns, sem ráðlagði honum að slaka aðeins á í íþróttaiðkun sinni. Að þessu sinni keppir hann í boccía.
Þorbergur notar ætíð sömu skóna, rúmlega fertuga Reebok, sem tíminn hefur unnið á. Þótt þeir séu fjarska fallegir þá hefur Þorbergur límt þá og kíttað svo þeir detti ekki í sundur.
„Ég hef notað gullskóna mína í fjörutíu ár og nota þá enn. Þetta eru lukkuskórnir,“ segir hann.
„Ég er almennt heppinn og hef æft íþróttir í meira en 80 ár, byrjaði sex ára gamall og hef eiginlega aldrei hætt,“ segir hann. „Íþróttir hafa verið stór hluti af lífi mínu. Þær hafa haldið mér gangandi í 80 ár.“
Þorbergur er fæddur á Akranesi og búsettur þar í húsi sem hann byggði sjálfur árið 1961, gróf meira að segja grunninn að því sjálfur með handafli á sínum tíma.
Í barnæsku var Þorbergur sendur í sveit og gat hann því ekki æft sumaríþróttir og gat ekki tekið þátt með gullaldarliði Skagamanna. Hann sló hins vegar ekki slöku við vetrar- og innigreinar eins og handbolta, sund, frjálsar íþróttir og fleiri greinar sem í boði voru á Skaganum.
Valinn í landslið
Þorbergur var liðtækur í handbolta og var 19 ára gamall valinn í fyrsta landsliðshópinn sem keppti á heimsmeistaramótinu í Austur-Þýskalandi árið 1958. En hann spilaði aldrei leikinn, lét vinnu og nám ganga fyrir.
„Ég náði ekki að spila landsleik af því að við bjuggum uppi á Skaga og þá var svolítið erfitt með samgöngur. Ég náði fullum vinnudegi, tók Akraborgina suður til Reykjavíkur og var kominn á æfingu klukkan hálf níu á kvöldin. En ég komst ekki til baka fyrr en með fyrstu ferð klukkan hálf tíu og gat verið kominn heim klukkustund síðar. Það gekk ekki. Ég var nýbyrjaður að læra og vildi standa mig,“ segir Þorbergur.
Íslendingaliðið sigraði lið Rúmena á HM en tapaði fyrir Tékkóslóvakíu og Ungverjalandi og komst ekki í milliriðil mótsins.
Þorbergur hélt áfram menntaveginn, varð smiður og rak smíðafyrirtæki í 35 ár. Fyrirtæki hans byggði sumarbústaði um allar jarðir, norður í Fljótum og suður í Rangárvallasýslu, allt hverfið í Svignaskarði og svo má lengi telja.
Útfararstjóri sem elskar lífið
Þorbergur varð fyrir því óláni að greinast með ofnæmi fyrir furu og greni og varð að gefa alla smiðadrauma upp á bátinn.
„Ég fékk asma upp úr þessu og var þrjú ár að jafna mig,“ segir hann en dó samt ekki ráðalaus. Útfararstjóra vantaði á Skaganum. Þorbergur þótti vera týpan til að taka starfið að sér.
Og hvaða eiginleikar eru það?
„Þú þarft að hafa ákveðinn húmor og lifa lífinu. Ég gerði það, var útfararstjóri í 35 ár á Akranesi,“ segir Þorbergur.
Heilbrigð hjón í íþróttum
En aftur að íþróttunum. Þótt Þorbergur hafi ekki komist á HM í handbolta á sínum tíma þá hafði hann nóg að gera í ýmsum greinum ásamt konu sinni, Elínu Björnsdóttur, sunddrottningu úr Reykholti. Þegar börnin komu í heiminn urðu þau að slaka á íþróttaiðkuninni og fóru á sitt síðasta Landsmót UMFÍ á Laugarvatni árið 1965.
„Við hjónin vorum mikið í íþróttum. Við höfðum mikla ánægju af hreyfingu og félagsskapnum sem fylgir íþróttum. Hún æfði sund en ég handbolta fram að fertugu með Skagamönnum, hætti þá en sneri mér að blaki, sem ég spilaði í 30 ár eða þar til ég varð sjötugur. Þegar ég missti Elínu árið 2016 fór ég að keppa undir merkjum Ungmennasambands Borgarfjarðar og geri enn. Það hefur gefið mér mikið,“ segir Þorbergur, sem hefur keppt í boccía, ringó og stígvélakasti.
Þegar talið berst að heilsunni er Þorbergur ákveðinn í svörum sínum. Hann segir heilbrigt líferni hafa skipt sköpum.
„Ég hef aldrei drukkið áfengi eða notað tóbak. Aldrei. Ég er sannfærður um að það hafi hjálpað mér mikið. Ég hef séð marga félaga mína falla frá um sjötugt og ég held að áfengi og tóbak geti stytt ævina um mörg ár. Ég hef hins vegar alltaf notið þess að hreyfa mig og halda mér gangandi,“ segir hann og mælir með Landsmóti UMFÍ 50+. „Það besta við 50+ er fólkið. Maður hittir sama fólkið ár eftir ár, eignast vini um allt land og það er svo góður andi yfir þessu. Þetta er einstakur félagsskapur,“ segir Þorbergur og áréttar að nú þegar hann hefur lagt flestar íþróttagreinar á hilluna, nema boccía, þá hjálpi að eiga hunda. Hann á tvo labradorhunda sem fylgja honum hvert sem er.
„Þeir eru einkaþjálfararnir mínir,“ segir hann hlæjandi. „Ég elti þá kvölds og morgna og um miðjan daginn líka. Þeir eru miklir vinir mínir og halda mér við,“ segir hann að lokum.
Meira um Landsmót UMFÍ 50+
Landsmot UMFÍ 50+ verður haldið dagana 26. - 28. júní í Hrafnagilshverfi, á Akureyri og Dalvík. Boðið er upp á 18 íþróttagreinar og marga viðburði sem 20 ára og eldri geta skráð sig í.
Á meðal greina eru: Ringó og boccía, götuhjólreiðar, sund, golf, pokavarp, pílukast, frjálsar íþróttir, pönnukokubakstur og stígvélakast.
Sunnudaginn 28. júní verður sérstakur fjölskyldudagur í Hrafnagilshverfi og geta þar fjölskyldur komið og prófað fjölda greina á borð við göngufótbolta, pokavarp og margt fleira.
Allar upplýsingar og skráning á mótið er á umfi.is.
Fjallað er um Landsmót UMFÍ 50+ í nýjasta tölublaði Skinfaxa, lesa þar um greinarnar sem í boði eru á mótinu og myndir frá mótinu í fyrra.
Þú getur smellt hér og lesið blaðið:
